Autor: Ewa Tomaszewska

 

Wydawnictwo "Zaułek"
ISBN 83-910046-0-0
Warszawa
1998 rok

Od autorki

Wiersze pisane w okresie stanu wojennego, są wyrazem sprzeciwu wobec rzeczywistości i próbą jej zarejestrowania. Świadczą o tym, że represje przyjmowane są jako wkalkulowany w koszty jeden z rezultatów działalności publicznej.

Żoliborz 19.04.1998r.

 

* * *

Widzieć człowieka,
być dzwonkiem alarmowym
na sali szpitalnej,
wchłaniać wszystkie
niewypowiedziane skargi,
być rzecznikiem uwięzionych,
bezradnych, bezbronnych,
chorych całym swym jestestwem.
Może to będzie
wystarczające alibi
aby żyć.

 

Warszawa, 9 czerwca 1984 roku